Μαρτυρίες από τις σφαγές στην Ελλάδα της κατοχής

Μαρτυρίες από τις σφαγές στην Ελλάδα της κατοχής



Mαρτυρίες από τις σφαγές και τις εκτελέσεις κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (Δ): Εσείς καταρχήν πόσο χρονών ήσασταν;



ΝΑΝΑΚΟΥΔΗ ΕΛΕΝΗ (Ν.Ε.): Ήμουνα δέκα, δέκα μισό.



Δ: Εσείς εκείνη την εποχή καταλαβαίνατε τι γινόταν στο χωριό με τους Γερμανούς;



Ν.Ε.: Ε, όχι, εγώ μικρή ήμουνα τότε, δέκα χρονών.Δεν ξέραμε τι μας περίμενε, δεν περιμέναμε τέτοια πράγματα, όχι. Εκείνη την ημέρα ήρθανε, κατεβήκανε αντάρτες από πάνω από το βουνό, χτυπήσανε έναν Γερμανό. Σκοτώσανε έναν, έναν τραυματίσανε και μετά φύγανε. Οι Γερμανοί ειδοποιήσανε στο Ασβεστοχώρι, ήταν δύναμη εκεί πέρα, Γερμανοί και Έλληνες συνεργάτες τους, και ήρθανε στο χωριό. Εμείς αμέριμνοι, ιδέα δεν είχαμε, καθίσαμε εδώ στο σπίτι, ήρθανε οι Γερμανοί, μας χτυπήσανε την πόρτα, ανοίξαμε, μας μαζέψανε, όσα γυναικόπαιδα βρήκανε. Εγώ ήμουνα με την μάνα μου και την αδερφή μου, μας πήγανε στον κήπο.



Δ: Διάβασα ότι όταν έγινε το χτύπημα αυτό, πολλοί ειδοποιήθηκαν και έφυγαν στα βουνά.



Ν.Ε.: Όχι, δεν ειδοποιήθηκαν πολλοί, απλώς όσοι φοβήθηκαν φύγανε στο βουνό. Και η αδερφή μου ξεκίνησε να φύγει και ξαναγύρισε. Λέει γιατί να φύγω, τι φταίμε εμείς, τι ξέρουμε, δεν έχουμε ιδέα από τίποτα και γύρισε πίσω. Και μας μαζέψανε εδώ στον κήπο, στο Μπαντάτσιο, ένα κέντρο που ήταν εκεί. Μας μαζέψανε, μας βάλανε και καθίσαμε στην πίστα του κέντρου, εκεί μας βρίζανε Έλληνες. Όταν λέμε Έλληνες, εννοούμε συνεργάτες των Γερμανών. Μας βρίζανε, οι άντρες σας είναι αντάρτες μας λέγανε, οι γυναίκες έλεγαν όχι, στην δουλειά είναι, στα χωράφια είναι οι άντρες μας. Μετά, αφού συγκεντρωθήκαμε αρκετοί, ρωτούσαμε τι θα γίνει, τι θα μας κάνουνε. Ήρθανε και τρία αγοράκια κλαίγοντας. Τα ρωτήσανε οι γυναίκες γιατί κλαίτε, γιατί σκοτώσανε την μαμά μας στην αυλή, της κόψανε τα δάχτυλα, της βγάλανε τα δαχτυλίδια και μετά την σκοτώσανε. Τότε καταλάβαμε τι μας περίμενε.



Δ: Πόσα άτομα ήσασταν;



Ν.Ε.: Εμείς εδώ πρέπει να ήμασταν καμιά εβδομήντα άτομα. Μας βάλανε τρεις-τρεις στην σειρά. Ακούσαμε να λένε "πού θα τους πάμε να τους εκτελέσουμε". Κάποιος είπε στο νεκροταφείο. Άκουσα έναν άλλον να λέει, "όχι στο νεκροταφείο θα μας φύγουνε, είναι χαμηλός ο τοίχος. Μην μας φύγει κανείς". Αντίθετα, ο φούρνος ήταν εδώ δίπλα στο σπίτι μας. "Θα τους βάλουμε μέσα στο φούρνο, είναι μεγάλο το οίκημα, θα χωρέσουνε", είπε κάποιος άλλος.



Δ: Εσείς τα ακούγατε όλα αυτά.



Ν.Ε.: Βέβαια τα άκουγα. Μόλις άκουσα τι λέγανε κρεμάστηκα από της αδερφής μου το λαιμό και της είπα θα μας σκοτώσουνε. "Όχι εσάς" μου είπε, "εμάς τους μεγάλους, τα μικρά δεν τα σκοτώνουν" μου είπε η αδερφή μου. Είκοσι χρονών ήταν αυτή. Ανοίξανε τις πόρτες, μας βάλανε στον φούρνο, εμείς που ήμασταν από τις πρώτες στην γραμμή ανεβήκαμε στο ζυμωτήριο επάνω. Μας είπαν να καθίσουμε. Καθίσαμε, στήσανε μπροστά ένα πολυβόλο στην πόρτα, στο ζυμωτήριο επάνω και άρχισαν να μας ρίχνουν. Σκοτώθηκε η μαμά μου πρώτα, μετά η αδερφή μου, μετά άρχισαν να φέρνουν δέματα χόρτα και μας τα έριξαν πάνω μας. Βάλανε φωτιά. Είδα μία κυρία κατέβαινε με το μωρό της αγκαλιά, πιάστηκα πίσω από την ρόμπα της και κατέβηκα κάτω. Εκεί ήταν όλοι σκοτωμένοι και κάτω γεμάτο με νεκρούς. Η κυρία αυτή δρασκέλισε την πόρτα να κατεβεί, εκείνη την ώρα βρέθηκαν μπροστά της, εγώ θα τους πω ταγματασφαλίτες, και άκουσα που να της λένε "κυρία μου που πας;" και την μαχαίρωσαν.



Έπεσε αυτή ανάμεσα στην πόρτα, εγώ όπως ήμουνα μικρή δεν με είδανε πίσω. Μπήκα κάτω από τον πάγκο και δεν με είδανε. Πέρασε λίγη ώρα και βγήκα. Είδα ησυχία εκεί στην αυλή και βγήκα άκουσα κουβέντες στον δρόμο. Που να πάω; Και έξω στην αυλή είχε σκοτωμένους αρκετούς, όσοι δεν χωρούσαν τους σκοτώνανε στην αυλή και έπεσα μπρούμυτα εκεί επάνω στους σκοτωμένους και έκανα τη νεκρή. Εκεί πέρασε αρκετή ώρα, δίπλα μου ήταν μια κυρία, θήλαζε το μωρό της. Ήταν νεκρή και το μωρό θήλαζε. Μια έκλαιγε, μια θήλαζε, ήρθαν οι ταγματασφαλίτες και βλέπανε το μωρό και γελούσαν που θήλαζε από την μάνα. Εν τω μεταξύ αυτή αιμοραγούσε ακόμα. Επάνω μου ερχόταν όλο το αίμα, αλλά δεν μιλούσαμε. Τίποτα κανείς. Άρχισαν να μας κλoτσάνε μήπως έχει κανέναν ζωντανό, αλλά δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί ο κόσμος ακόμα ξεψυχούσε και δεν μπορούσαν να καταλάβουν ποιος ήταν ζωντανός ποιος ήταν νεκρός. Εκεί περίμενα λιγάκι. Αρχισε να βραδιάζει, άρχισε να καίγεται το οίκημα, ο φούρνος. Δεν μπορούσαμε να καθίσουμε άλλο, δίπλα ήταν το σπίτι μας, πήγα εκεί.



Δ: Ήταν και άλλοι μαζί σας;



Ν.Ε.: Όχι, εκείνη την ώρα ήμουν μόνη μου. Όλοι οι άλλοι ήταν σκοτωμένοι. Όταν ξεκίνησα να βγω ήταν και δύο παιδάκια πίσω από την πόρτα. Δύο μικρά παιδάκια, αλλά τα έχασα, δεν ξέρω που πήγαν. Εγώ βγήκα έξω, πήγα στο σπίτι το δικό μας που ήταν δίπλα. Δεν ξέρω από πού φύγανε και πώς γλιτώσανε τα παιδάκια αυτά. Από εκεί, από το σπίτι, μόλις βράδιασε, ξεκίνησα να πάω, στα χωράφια. Θυμήθηκα ότι ο μπαμπάς μου ήταν στο χωράφι και ξεκίνησα για το βουνό να πάω να τον βρω. Δύο ώρες δρόμο μακριά. Στον δρόμο με βρήκανε κάτι χωριανοί, είδανε που περπατούσα και με βοήθησαν. Εν τω μεταξύ, εκεί που ανέβαινα στο βουνό, δύο ταγματασφαλίτες με βρήκανε. Αυτοί έκαναν βόλτες, είχαν τα όπλα στους ώμους και κατέβαιναν προς τα κάτω.



Ένας πήγε από εδώ, ένας από εκεί και εγώ στην μέση περίμενα να δω τι θα κάνουν. Κατέβασε το όπλο ο ένας να με σκοτώσει, ο άλλος δεν τον άφησε. "Όχι" λέει δεν θα το σκοτώσεις. Θα το σκοτώσω. "Πού είναι η μαμά σου;" με ρώτησαν. Τους είπα ότι την σκοτώσανε. "Ο μπαμπάς σου αντάρτης είναι;" ρώτησαν. "Όχι στο χωράφι είναι", απάντησα. "Και τώρα που θα πας;", είπαν. "Στον μπαμπά μου", είπα. Θα το σκοτώσω ο ένας, όχι ο άλλος, εγώ περίμενα. Εν τω μεταξύ ήμουν τραυματισμένη, δεν το είχα πάρει είδηση. Στα πόδια μου και στο χέρι μου, τότε είδα. Επειδή την αδερφή μου την κρατούσα αγκαλιά, πέρασε η σφαίρα από της αδερφής μου το κεφάλι και μου έμεινε εδώ στο δικό μου το χέρι και ήταν όλο τούφες από τα μαλλιά της που τραβούσα. Τότε κατάλαβα ότι ήμουνα τραυματισμένη και στα πόδια.



Με άφησαν αυτοί. Είπε ο ένας στον άλλον, δεν χόρτασες, σκότωσες, έκλεψες. Όχι απαντάει και άλλο θέλω, τι είμαι σαν και εσένα, λέει, που δεν έκλεψες ούτε ένα καλούπι σαπούνι. Οι δυο τους τώρα μαλώνουνε, εγώ περιμένω… Πάνε μικρή μου, λέει, εδώ στο ρέμα να μην σε πιάσει καμιά σφαίρα, να μην σε σκοτώσει κανείς. Εγώ νόμιζα πως θα γυρίσω την πλάτη και θα με τουφεκίσουνε και πήγαινα πίσω-πίσω. Λέει ο ένας: Όχι μη φοβάσαι δεν θα τον αφήσω να σε σκοτώσει. Πήγα στο ρέμα, κάθισα λίγο. Μόλις πήρε και βράδιασε τότε έφυγα, πήγα στο βουνό, με συνόδευσε ένας χωριανός μας, με βρήκε στον δρόμο και με πήγε στον πατέρα μου.



Δ: Ο οποίος δεν ήξερε τίποτα;



Ν.Ε.: Είδαν τον καπνό και τους ειδοποίησαν μην κατεβείτε στο χωριό, γιατί το χωριό το καίνε, αλλά δεν ήξεραν ότι σκοτώνανε και τον κόσμο. Εγώ ήξερα που ήταν το χωράφι. Ήρθε ο πατέρας μου και με πήρε. Τι να με κάνει νύχτα στο βουνό; Έβγαλε το πουκάμισό του, το έσκισε, μου έριξε ούζο και καπνό στα τραύματά μου και με το πουκάμισό έδεσε τις πληγές.



Δ: Του είπατε;



Ν.Ε.: Που είναι η μαμά; ρώτησε. Την σκοτώσανε. Πού είναι η αδερφή σου; Την σκοτώσανε…



Δ: Μετά γυρίσατε;



Ν.Ε.: Που να γυρίσουμε; Το χωριό στάχτη, το σπίτι στάχτη, που να γυρίσουμε. Με πήρε καβάλα στο άλογο ο μπαμπάς μου και ο αδερφός μου, που ήταν μαζί με τον μπαμπά μου. Μας είπανε πως έχει αντάρτες στην Περιστερά και να πάμε εκεί. Εκεί πήγαμε. Προσπάθησαν να μου καθαρίσουν τις πληγές. Στέγνωσε ο καπνός και δεν έβγαινε με τίποτα. Εγώ έκλαιγα ο γιατρός μου έδωσε και ένα χαστούκι γιατί έκλαιγα. Από εκεί ήρθαν οι Γερμανοί, μας πήρανε είδηση, τους ειδοποιήσανε ότι στην Περιστερά έχει αντάρτες και ήρθανε με τα αεροπλάνα και άρχισαν χαμηλά να ρίχνουν. Από εκεί, από ρέμα σε ρέμα, με είχανε με ένα φορείο, μια παλιά κουρελού και δύο ξύλα και με κουβαλούσανε μέσα στα βουνά. Πήγαμε στο Λιβάδι, εκεί είχε αντάρτες. Εκεί κάθε μέρα με αλλάζανε τις πληγές, αλλά το χέρι μου άρχισε να παθαινει σαν γάγγραινα, είχε μολυνθεί.



Δ: Δεν είχαν βγάλει την σφαίρα;



Ν.Ε.: Όχι, δεν το ήξεραν, δεν μπορούσε να το καταλάβει ο γιατρός, είχε παραμορφωθεί η παλάμη μου. Είχε και έναν Ιταλό γιατρό αιχμάλωτο, που του είπε πως το παιδί έχει σφαίρα μέσα στο χέρι του. Όχι, δεν έχει, θα κόψουμε το χέρι, του απαντούσε. Μάλιστα είπε πως αύριο στις δέκα θα πάμε να κόψουμε το χέρι του παιδιού. Ο Ιταλός είπε στον πατέρα μου, πως θα έρθει κρυφά τη νύχτα, να μην φοβηθεί, και θα βγάλει τη σφαίρα από το χέρι μου. Είπε στον πατέρα μου να μη φοβηθεί, για να μην τον πάρουν είδηση και τον σκοτώσουν. Πράγματι, τη νύχτα σηκώθηκε κρυφά, ήρθε με τον αναπτήρα του μπαμπά μου και το σακάκι, στο εκκλησάκι που κοιμόμασταν, έξω από το Λιβάδι, για να μη φανεί φως μέσα στη νύχτα στο βουνό και μου έβγαλε το μολύβι. Την άλλη μέρα, η ώρα δέκα που ετοίμασαν τα πάντα να μου κόψουν το χέρι, άρχισε ο Μάριος, Μάριο τον έλεγαν, να λέει γιατρέ βλέπω το χέρι πάει καλύτερα. Ναι, ναι είπε και ο γιατρός, δεν θα το κόψουμε, πάει προς το καλύτερο. Με γλίτωσαν από εκεί το χέρι μου. Και έτσι, σιγά-σιγά, συνήλθα.



Δ: Μετά τι κάνατε; Γυρίσατε;



Ν.Ε.: Μετά γυρίσαμε. Ύστερα από 15 μέρες. Από εκεί μας κυνήγησαν τα αεροπλάνα, οι Γερμανοί και βρεθήκαμε στο Πετροκέρασο. Εκεί καθίσαμε λίγο καιρό, αλλά εγώ δεν γινόταν να καθίσω, δεν γιατρευόμουνα με τα φάρμακα που είχαν οι αντάρτες. Δεν μπορούσα. Και με πήρε ο μπαμπάς μου με κατέβασε, στον Άγιο Βασίλη, είχα μία θεία που είχε ένα σπίτι στο Πετροκέρασο. Και εκεί κάθε μέρα με πήγαιναν στους γιατρούς, μου φτιάχνανε τα τραύματά μου.



Δ: Αυτά έγιναν το ’44;



Ν.Ε.: Το ’44, σε λίγο καιρό φύγανε και οι Γερμανοί, αλλά ήταν εμείς να περάσουμε την μπόρα αυτή.



Δ: Είχε αντάρτες τότε στον Χορτιάτη;



Ν.Ε.: Ε, στο βουνό θα είχε, αλλά μήπως ξέραμε εμείς. Δεν είχαμε ιδέα εμείς τι είχε και τι δεν είχε. Μπορεί οι μεγάλοι να είχανε, εγώ δεν ήξερα τέτοια πράγματα.



Δ: Πόσοι σκοτώθηκαν;



Ν.Ε.: 149 άτομα.



Δ: Και πάρα πολλά παιδιά...


Ν.Ε.: Παιδιά, γέροι, νέοι. Δεν εξαιρούσανε ηλικία ή άντρας ή γυναίκα. Ό,τι έβρισκαν μπροστά τους σκοτώνανε και όχι Γερμανοί. Γιατί εγώ όταν ξεκίνησα να φύγω από το σπίτι μας, που καιγόταν, να πάω στο βουνό, στον δρόμο εδώ ακριβώς κάνανε βόλτες Γερμανοί. Με είδανε, ούτε καν γύρισαν να μου μιλήσουν.



Δ: Ποιοι δηλαδή ήταν αυτοί; Οι Έλληνες;



Ν.Ε.: Αυτοί που σκοτώνανε ήταν Έλληνες, εγώ δεν είδα Γερμανό να σκοτώνει. Οι Έλληνες, οι Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών και ύστερα από τόσα χρόνια, έχει τώρα, πόσα χρόνια έχει, έχει 4-5 χρόνια, παραπάνω πρέπει να έχει, με είδανε στην τηλεόραση που μιλούσα, οι ταγματασφαλίτες, που είχα συναντήσει εκείνο το βράδυ. Ο ένας που ήθελε να με σκοτώσει και ο άλλος που δεν τον άφηνε. Αυτοί νόμιζαν πως είχα πεθάνει. Σκέφτηκαν πως δεν θα μπορούσα να επιβιώσω μόνη μου μέσα στη νύχτα. Με είδανε στην τηλεόραση και πήρανε τηλέφωνο στην κοινότητα για να δουν αν θέλω να μιλήσουμε.



Δ: Και μιλήσατε με αυτούς;


Ν.Ε.: Ναι και με πήρανε τηλέφωνο από την κοινότητα. Μου λένε θέλεις να μιλήσεις με έναν από αυτούς που σε είδανε; Λέω βεβαίως θέλω να του μιλήσω, να δω τι θα μου πει. Με πήρε τηλέφωνο. Του δώσανε το τηλέφωνό μου και με πήρε. Μου λέει σε είδαμε στην τηλεόραση και στενοχωρηθήκαμε. Πάρα πολύ λυπηθήκαμε. Γιατί λέω, επειδή ζω λυπηθήκατε; Είχατε την εντύπωση ότι πέθανα; Ναι λέει είχαμε την εντύπωση ότι είχες πεθάνει, δεν περιμέναμε να ζήσεις στα χάλια που σε είδαμε. Ήμουνα βουτηγμένη μέσα στο αίμα. Δικό μου αίμα αλλά και άλλων. Ήταν λίμνη το αίμα όπως ξάπλωσα στους νεκρούς επάνω; Και τους λέω τι έγινε τώρα που με είδατε; Ζήτησαν να τους συγχωρήσω. Λέω ναι, αλλά δεν μου λες τώρα, τον ρωτάω, εσύ ποιος είσαι από τους δυο; Τον έναν τον έλεγαν Βαγγέλη, τον άλλο Δημήτρη

Δ: Τους ξέρατε;



Ν.Ε.: Όχι, δεν τους ήξερα. Αυτός μου είπε στο τηλέφωνο, ήμασταν μαζί με τον Βαγγέλη, εγώ λέγομαι Δημήτρης και ο άλλος Βαγγέλης. Λέω ποιος όμως από τους δύο ήθελε να με σκοτώσει και ποιος δεν το άφηνε; Δεν το παραδέχτηκε. Όχι, δεν θέλαμε να σε σκοτώσουμε. Ε, πώς δεν θέλατε, αφού κατέβασε το όπλο από τον ώμο και τον έπιασες από τους ώμους να μη με σκοτώσει, πώς γίνεται αυτό; Μου ζήτησε να βρεθούμε από κοντά. Λέω έλα να πιούμε καφέ. Λέω, δεν μου λες σε παρακαλώ, πόση σύνταξη σε βγάλανε που σκότωνες τους ανθρώπους; Και μου το έκλεισε, όταν του το είπα. Μου το έκλεισε. Πέρασε λίγος καιρός, ήταν Χριστούγεννα και περίμενα εγώ, λέω θα με ξανάπάρει αυτός τηλέφωνο για να μου ζητήσει πάλι συγχώρεση και πράγματι με πήρε.



Με πήρε και λέει ποιος είναι στο τηλέφωνο; Μήπως είσαι λέει η κόρη της; Δεν με κατάλαβε την δεύτερη φορά που πήρε τηλέφωνο. Λέω εγώ ναι, η κόρη της είμαι, τι θέλετε; Λυπηθήκαμε για την μαμά σας τόσο πολύ που πέρασε αυτά τα πράγματα και έχουμε και εμείς οικογένειες, έχουμε παιδιά, θέλουμε να ζητήσουμε συγχώρεση. Λέω δεν ξέρω, δεν είναι η μαμά μου εδώ, αλλά δεν χρειάζεται ξανά συγχώρεση. Ας σας συγχωρήσει ο θεός. Τι άλλο να τους πεις;



Δ: Πώς εξηγείς το ότι το χωριό που είχε γύρω στους 2.500 κόσμο, εκείνη την μέρα ήταν γύρω στα 149 άτομα, τα οποία έπιασαν και σκότωσαν. Πώς εξηγείς το ότι δεν είχαμε περισσότερα θύματα;



Ν.Ε.: Κοίταξε, άλλοι φύγανε στο βουνό. Να πρώτα-πρώτα η θεία μου. Εγώ είχα μια θεία με τα παιδιά της και έφυγε και πήγε στο βουνό. Όσοι φοβόντουσαν, πιο δειλοί, φύγανε. Η αδερφή μου ξεκίνησε να φύγει, πήγε μέχρι το σημείο που σήμερα βρίσκεται το μνημείο και γύρισε πίσω. Τι, χαζή είμαι λέει; Έτσι θα σκοτώνουνε τον κόσμο; Εμείς δεν έχουμε ιδέα από τίποτα, γιατί να μας σκοτώσουν;



Δ: Δεν είχε γίνει κάτι παρόμοιο…



Ν.Ε.: Όχι. Τότε ο κόσμος, είχε συναναστροφές με τους Γερμανούς.



Δ: Οπότε δεν φοβότανε.



Ν.Ε.: Όχι, δεν φοβότανε. Εμείς μικρά ήμασταν. Εδώ είχε βίλες, εβραίικες βίλες, όπου καθόντουσαν Γερμανοί. Ερχόμασταν εδώ, στους Γερμανούς, παίζαμε, τους φέρναμε αυγά και μας έδιναν ζάχαρη που δεν είχαμε, κότες σφαγμένες και μας τις πλήρωναν. Δεν μας πείραζαν οι Γερμανοί καθόλου, δεν μας πείραζαν, τώρα ήταν αυτό το σύστημά τους; Ξέρω εγώ; Τώρα τι έγινε στα τελευταία δεν ξέρω... Εκεί στα Καλάβρυτα, γυναίκες δεν σκοτώνανε, μονάχα άντρες και παιδιά από 12 χρονών και επάνω, από 12 χρονών και κάτω δεν σκοτώνανε. Τώρα τι διαταγές είχανε και πώς τις είχαν τις διαταγές δεν ξέρω.



Δ: Μήπως η παρουσία του Σούμπερτ συνέβαλε στο να γίνουν πιο σκληροί… Μήπως έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί σκοτώνανε όποιον έβρισκαν μπροστά τους;



Ν.Ε.: Ναι, κοίταξε τώρα, για παράδειγμα αυτός ο ταγματασφαλίτης να τον πω εγώ, ο Δημήτρης όπως μου είπε ότι τον λένε, όταν τον ρώτησα πώς ήρθατε εσείς και σκοτώνατε; γιατί το κάνατε; Μου απάντησε ήταν 20 χρονών παιδιά, τους είπαν πηγαίνετε στον Χορτιάτη και ότι θέλετε κάντε. Τους διέταξαν οι Γερμανοί να έρθουν στον Χορτιάτη μου είπε. Και ήρθαν με τα GMC τότε, με τα στρατιωτικά τα αυτοκίνητα των Γερμανών. Και επειδή σας είπαν λέω ότι θέλετε κάντε, εσείς όποιον βρίσκατε σκοτώνατε; Αυτή ήταν η διαταγή που είχαμε μου είπε

Αντιεθνικιστκή Συγκέντρωση στη Χαλκίδα

Αντιεθνικιστκή Συγκέντρωση στη Χαλκίδα την Κυριακή στις 18:00 στην παραλία (αγάλματα).





ΟΙ ΝΕΟΝΑΖΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Η ΠΑΝΟΥΚΛΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΕΞΑΠΛΩΝΕΤΑΙ;



Μόνο όποιος δεν αξίζει τίποτα για τον εαυτό του μπορεί να νομίζει ότι βρίσκει μια κάποια αξία επειδή γεννήθηκε σε ένα συγκεκριμένο μέρος ή κάτω από μια συγκεκριμένη σημαία.

Fernando Savater



Όταν μια κοινωνία παραπαίει ανάμεσα στην έλλειψη νοήματος, τον καταναλωτισμό και την ιδιώτευση, όταν αποδέχεται μοιρολατρικά να αποφασίζουν άλλοι εκ μέρους της, όταν βολεύεται στη μιζέρια που της επιβάλλουν, όταν δεν αγωνίζεται για την ελευθερία, την ισότητα, τη διαφορετικότητα και την αλληλεγγύη, τότε πρέπει να περιμένουμε τα χειρότερα. Οι υποστηρικτές του εθνικισμού, του ρατσισμού και της πατριαρχίας βρίσκουν το κατάλληλο έδαφος για να αναπτυχθούν. Μέσα στο ζοφερό περιβάλλον της πολύμορφης κρίσης (οικονομικής/πολιτικής, οικολογικής, πολιτισμικής) ζούμε μια συντονισμένη και καλά οργανωμένη προσπάθεια νεοχιτλερικών κύκλων να επιβάλλουν την ιδεολογία και τις πρακτικές του μίσους και της ωμής βίας. Η λαϊκίστικη φρασεολογία τους εκμεταλλεύεται τη φτώχεια, την ανεργία, την εξαθλίωση που επιβάλλουν η κυβέρνηση και οι οικονομικές ολιγαρχίες.



Στην πόλη μας η χρυσή αυγή εγκαινιάζει τα γραφεία της και δεν πρέπει να εφησυχάζουμε. Η χρυσή αυγή είναι μια νεοναζιστική οργάνωση που δρα με τραμπούκικο τρόπο με την ανοχή και πολλές φορές την απροκάλυπτη στήριξή του κράτους και των μέσων μαζικής προπαγάνδας. Οι πρακτικές της, περιλαμβάνουν οργανωμένες ρατσιστικές επιδρομές και μαχαιρώματα, κάψιμο σπιτιών μεταναστών, επιθέσεις σε φοιτητικές καταλήψεις και συγκεντρώσεις. Προσπαθούν να εξοντώσουν κάθε τι το διαφορετικό, προβάλλοντάς το ως απειλή για την κυριαρχία του έθνους. Σχηματίζοντας διάφορες παρέες χτυπούν θρασύδειλα, τραμπουκίζουν και τρομοκρατούν όποιον δεν γουστάρουν λόγω διαφορετικότητας αντιλήψεων ή ακόμα και εμφάνισης, καλλιεργώντας με αυτόν τον τρόπο το φόβο στους υπόλοιπους. Δεν δίστασαν να κάνουν επιθέσεις μέχρι και σε σχολικές καταλήψεις ενάντια στους μαθητές, που πιεζόμενοι από την εκπαιδευτική διαδικασία πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Τη φυσιολογική οργή που γεννάει μια εκμεταλλευτική κοινωνία οι φασίστες και οι εθνικιστές προσπαθούν να την στρέψουν αλλού. Ο στόχος είναι ο μετανάστης που ζει στην εξαθλίωση ή αυτός που πλουτίζει εις βάρος μας; Για ποια εθνική ενότητα μας μιλάνε όταν ο “συμπατριώτης” μας είναι αυτός που μας εκμεταλλεύεται και μας καταπιέζει;



Όλη αυτή η φασιστική έξαρση δεν πάει μοναχή της, πατρονάρεται από το ίδιο το κράτος. Το κράτος συντηρεί μέσα στην κοινωνία τέτοιου είδους ιδέες και πεποιθήσεις, προκειμένου να σπείρει το φόβο, να καλλιεργήσει την αδράνεια αλλά και να ελέγξει τις αντιστάσεις. Αυτό ψηφίζει τους νόμους για τη μετανάστευση, οι οποίοι ουσιαστικά νομιμοποιούν τις εκτελέσεις στα σύνορα ή τους πνιγμούς στο Αιγαίο, ενώ συγχρόνως, τάχα μου, θέλει να δώσει ιθαγένεια σε ένα μικρό ποσοστό μεταναστών. Αυτό χτίζει τείχη μίσους στον Έβρο. Αυτό βγάζει παγανιά τους μπάτσους του και κυνηγούν νυχθημερόν όποιον άμοιρο δεν έχει χαρτιά. Αυτό σκότωσε τον Α. Γρηγορόπουλο μέσω του μπάτσου που τον εκτέλεσε. Αυτό φυλακίζει διαδηλωτές. Αυτό απαρτίζεται από το ΛΑ.Ο.Σ και τον Καρατζαφέρη. Εφόσον οι φασίστες είναι πια στη βουλή ένα είναι σίγουρο, το εξωκοινοβουλευτικό τους κομμάτι (χρυσή αυγή και λοιποί συγγενείς) θα συμπληρώνει με πράξεις ότι αυτοί λένε με λόγια.




Θεωρούμε επιτακτικό να αντιταχθούμε με θάρρος ενάντια σε κάθε ρατσιστική – εθνικιστική εκδήλωση, στο φυλετικό μίσος, την ξενοφοβία και τη μισαλλοδοξία που σπέρνουν οι διάφοροι ξενηλάτες. Να μην τους ανεχόμαστε όπου και να τους συναντάμε, στη δουλειά, στο δρόμο, στο σχολείο. Να μην στρέφουμε το βλέμμα απέναντι στις αποτρόπαιες πράξεις τους, να μην σιωπούμε στα φοβικά κηρύγματα του μίσους τους με το πρόσχημα ότι δε μας αφορούν. Στην προκειμένη περίπτωση η φράση ''η σιωπή είναι συνενοχή'' αποκτάει όλο το ανατριχιαστικό της εύρος.




Η αλληλεγγύη μας στους μετανάστες και τους πρόσφυγες εκφράζει τη βούλησή μας για μια ευρύτερη αλληλεγγύη, για ένα κίνημα που θα ενώνει στον ίδιο αγώνα εκείνους που, απηυδισμένοι από τις εξουσιαστικές πολιτικές της αριστεράς και της δεξιάς, συνειδητοποιούν ότι είναι καιρός να αντιπαραθέσουν σε μια διεφθαρμένη κοινοβουλευτική/καπιταλιστική ολιγαρχία την άσκηση της άμεσης δημοκρατίας, την αυτοδιαχείριση των μέσων παραγωγής και ολόκληρης της ζωής μας. Είναι εφικτό αρκεί να το θελήσουμε...



ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΞΙΣΜΟ

ΕΞΩ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ - ΕΞΩ ΟΙ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ




Χαλκίδα 24/9/11

Αντιεθνικιστές/αντιεθνικίστριες

Αντιφασιστική διαδήλωση αύριο στην Νέα Σμύρνη

Εκτός από την πορεία που έχει καλεστεί αύριο στο Μαρούσι από την Έπαυλη Κουβέλου έχει καλεστεί και αντιφασιστική διαδήλωση στην Νέα Σμύρνη.Στον δρόμο να σπάσουμε τον τρόμο!!!

Εκδηλώσεις από 'Ελαία' και 'Κουβέλου' για τις επιθέσεις που δέχτηκαν

Εκδηλώσεις από την κατάληψη Ελαία στην Κέρκυρα και την κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου στο Μαρούσι για τις επιθέσεις και την καταστολη που δέχτηκαν.

Ούπς! Σόρρυ εντουλού ... :-(

''Racist taunts spark knife chase in Gillingham
Posted by Antifascist 0 Comment (s)
Two English Defence League protesters "bit off more than they could chew" when they caused a racist scene in a kebab shop.

Turkish staff armed themselves with long knives used to carve meat and chased brothers Wayne and Darren Edwards out into the street. Wayne Edwards came off the worst and needed five stitches in a wound to his head. The 36-year-old former soldier and his brother, 34, were each jailed for 14 months after a judge told them such racist aggression would not be tolerated.

An Orange Order march in Gillingham on the day of a match at Gillingham FC had passed peacefully when the brothers and other EDL supporters went into Town Kebab House in the High Street.

Judge Philip Statman was shown CCTV film showing the drunk brothers banging on the counter and chanting "EDL". Trouble then erupted with some of the staff vaulting over the counter and others emerging with knives and steels used for preparing food.

Prosecutor Anne Phillips told Maidstone Crown Court the troublemakers were chased out but they returned with others. Darren Edwards got hold of a steel and smashed a display fridge. He also smashed a window as he fled.

Staff in the shop at the time included owner Ianer Timustekin, his brothers Orhan and Murat, father Abdulbaki and cousin Habib Taycur.

Darren Edwards, of Alpha Road, Woking, Surrey, and Wayne Edwards, of Holly Gardens, West Drayton, west London, admitted affray. Darren Edwards also admitted destroying property.''




''Retraction: EDL and Stabbings

EDL News | 13.09.2011 21:40 | Anti-militarism | Policing

We published an article yesterday casting doubt on the claims that two EDL members were stabbed outside the Tyburn Pub in Marble Arch, London.

We now accept these stabbings did happen and anyone with any information should contact Westminster Serious Violence Team on 0207 321 9314, or Crimestoppers anonymously.

We published an article yesterday casting doubt on the claims that two EDL members were stabbed outside the Tyburn Pub in Marble Arch, London.

This followed their disgraceful and disrespectful behaviour when they met up with Muslims Against Crusades and started shouting and brawling in the street during and after the 9/11 memorial for the British victims of the terrorist attacks

Despite extensive enquiries to the Met Police and local hospitals no one could verify it so we assumed that it was a story along the lines of the coach insurance fraud and the faked attack on leader Kevin Carroll.

The Met Police have now confirmed the incident here:We now accept these stabbings did happen and anyone with any information should contact Westminster Serious Violence Team on 0207 321 9314, or Crimestoppers anonymously.

We do however stand by the origional report published here.''

Η χρυσή αυγή, ''δεν ασχολείται''...

''Όσον αφορά τα πρωτοσέλιδα των τοπικών εφημερίδων και blogs απαντούμε ότι καμία βεντέτα δεν υπάρχει με τους παρακρατικούς αναρχικούς , ποτέ δεν ασχοληθήκαμε μαζί τους ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ αν και έχουμε προκληθεί πολλές φορές. Αν υπάρχουν αρχές που σέβονται το ρόλο τους και το ψωμί που τρώνε απο τον Έλληνα φορολογούμενο θα πρέπει να προστατέψουνε την ασφάλεια των πολιτών και την έννομο τάξη αλλοιώς θα κυριαρχήσει ο νόμος της ζούγκλας και το δίκαιο του ισχυροτέρου…

Μην φοβάστε λοιπόν κύριοι και μη “προβοκάρετε”, γράφοντας ότι θα υπάρξουν αντίποινα στους “αντιεξουσιαστές” προστατευομένους σας. Δεν ασχολούμαστε με παρίες, δεν έχουνε Πατρίδα, δεν έχουνε Τιμή, μια ζωή ανθέλληνες προδότες και δειλοί!''

Επίσης η χρυσή αυγή δηλώνει:

''Τους καταλαβαίνουμε, ανησυχούν! Βλέπουν τα ποσοστά μας να αυξάνονται, βλέπουν την αποδοχή των θεσεών μας από τον λαό και τρέμουν! Έχουν το θράσος να αποκαλούν εμάς εγκληματίες και παρακρατικούς, μα ο κόσμος βλέπει και κρίνει ποιοί είναι οι εγκληματίες και οι παρακρατικοί.''

Ο Αμπεσαλούμ, ο Ρήγας και τα λοιπά καλόπαιδα, τα μαχαιρώματα, οι ξυλοδαρμοί και τα πογκρόμ είναι μάλλον περιστατικά αγιοσύνης.

Ως γνωστόν τα αυγά δεν ασχολούνται ρε παιδί μου...
Πάντως 'ασχοληθούν', 'δεν ασχοληθούν' το θέμα είναι να ματώσουν.
Και είναι και δύσκολα τα πράματα ρε παιδάκι μου...

Ο ''πολύς'' και αγνός Στέφανος Χίος σε έναν ακόμα εμμετό...

''Θυμίζει Καμπούλ η πλατεία Αγίας Σοφίας στο Νέο Ψυχικό

17.09.2011


Σε πλατεία Καμπούλ έχει μετατραπεί τα τελευταία εικοσιτετράωρα η πλατεία Αγίας Σοφίας στο Νέο Ψυχικό, με οδηγούς αυτοκινήτων που βράζουν μέσα στη ζέστη, πάγκους λαθρομεταναστών δίχως άδειες, αγανακτισμένους πεζούς, παιδιά που γυρίζουν από τα σχολεία και κινδυνεύουν να τα πατήσουν τα τροχοφόρα· ένα πραγματικό κουβάρι. Μια απαράδεκτη και ανεπίτρεπτη κατάσταση που προσβάλει τη γιορτή των Σοφίας, Αγάπης και Ελπίδας που εορτάζει η χριστιανοσύνη, με το καθιερωμένο ετήσιο πανηγύρι της περιοχής να έχει μεταμορφωθεί σε εστία εμπορίας προϊόντων απομίμησης και διακίνησης μαύρου χρήματος.



Από το επιτόπιο ρεπορτάζ προκύπτει ότι εκατοντάδες λαθραίοι έχουν στήσει υπαίθριους πάγκους πώλησης μαϊμού προϊόντων μέχρι και πέντε μέτρα μήκος στον δημόσιο οδικό κόμβο που ενώνει τη λεωφόρο Κηφισίας με τη Μεσογείων. Ανεξέλεγκτοι! Στην περιοχή παραμείναμε δύο ώρες. Ούτε ένας δημοτικός αστυνομικός δεν πέρασε για να ελέγξει τις καραμπινάτες παρανομίες που ενισχύουν το παραεμπόριο εις βάρος των Ελλήνων καταστηματαρχών που βαράνε καθημερινά «κανόνι».



Αλλοδαποί μάς είπαν ότι πληρώνουν μέχρι και 160-170 ευρώ το διήμερο σε «σωματείο» μικροπωλητών που ελέγχεται από Αλβανό «πρόεδρο» και ο οποίος εισπράττει το ποσό της υπενοικίασης από τους παρανόμους και το αποδίδει στον Δήμο Ψυχικού - Φιλοθέης. Δηλαδή, η μαφία του κέντρου της Αθήνας προμηθεύει εμπόρευμα-«μαϊμού» σε λαθραίους. Οι λαθραίοι δίνουν μαύρο χρήμα στο «σωματείο» και το «σωματείο» αποδίδει το μαύρο χρήμα της ενοικίασης στον δήμο.



Υπόλογος ενώπιον αυτής της απαράδεκτης κατάστασης είναι ο νέος δήμαρχος Ψυχικού - Φιλοθέης, Παντελής Ξυριδάκης, ο οποίος επιβεβαίωσε την ύπαρξη μικροπωλητών που δεν έχουν άδεια. Ερωτηθείς εάν διαπράττει το αδίκημα της είσπραξης μαύρου χρήματος ενισχύοντας το παραεμπόριο, αρκέστηκε να μας πει ότι «θα στείλει τη Δημοτική Αστυνομία για να επιληφθεί». Η κατάσταση αυτή έχει κάνει έξω φρενών τους δημότες. Ενδεικτικές είναι οι καταγγελίες δημοτών που βλέπουν το φως της δημοσιότητας από χτες στο Διαδίκτυο, εκφράζοντας την αγανάκτησή τους για το απόλυτο χάος.





Στέφανος Χίος''


http://www.dimokratianews.gr/content/2380/%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB-%CE%B7-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CE%AD%CE%BF-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%B9%CE%BA%CF%8C


Η δημοκρατία δολοφονεί μετανάστες στα σύνορα και όχι μόνο...
Η δημοκρατία χειροκροτεί...